محمد على شاه آبادى ( مترجم : زاهد ويسى )
267
رشحات البحار ( فارسى )
انى مخلف فيكم الثقلين : كتاب اللّه و عترتى من در ميان شما دو چيز گرانبها را بهجا مىگذارم : كتاب خدا و عترتم . از امير المؤمنين ( ع ) سؤال شد . ايشان در پاسخ فرمودند : انا و الحسن ( ع ) و الحسين ( ع ) و التسعة من ولد الحسين ( ع ) تاسعهم مهديهم و قائمهم لا يفارقون كتاب اللّه و لا يفارقهم حتى يردوا علي رسول اللّه ( ص ) حوضه ( منظور از عترت ) من ، حسن ( ع ) ، حسين ( ع ) و نه نفر از فرزندان حسين ( ع ) هستند كه نهمين نفر انان ، مهدى و قائم انها است . انان از كتاب خدا جدا نمىشوند و كتاب خدا از انان جدا نمىگردد تا اينكه در كنار حوض پيامبر ( ص ) بر ايشان وارد شوند . در حديث ديگرى امده است كه از ايشان سؤال شد : و من عترة النبي ( ص ) ؟ و عترت پيامبر ( ص ) چه كسانى هستند ؟ ايشان هم در پاسخ فرمودند : اصحاب العباء اصحاب عبا يا كسا . تغلب « 1 » از ابن الاعرابى نقل كرده است كه منظور از عترت فرزندان پسر و ذريه يك مرد از پشت او است . به همين خاطر ذريه محمد ( ص ) ، عترت وى خوانده مىشوند كه ناگزير فرزندان پسر فاطمه هستند . تغلب گفته است : به ابن اعرابى گفتم : پس معناى اين سخن ابو بكر چيست كه در سقيفه گفت : نحن عترة رسول اللّه ( ص ) . ما عترت رسول اللّه ( ص ) هستيم . ابن اعرابى گفت : منظور او همشهرى بودن و همزادگاهى بودن بوده است . عترت محمد ، همچنانكه در كتاب معانى الاخبار امده است ، فرزندان پسر فاطمه ( ع ) است . محمد بن البحر الشيبانى نيز در كتاب خود از برخى از علماى نامدار به نقل از تغلب آورده است كه ابن الاعرابى گفته است ( عترت
--> ( 1 ) . ابن الأعرابى يا ابن اعرابى ، مشهور به ابو عبد اللّه محمد بن زياد ( 150 - 231 ه ) از علماى بزرگ و معتبر لغت .